مولفه های تخصصی برای فلش

حافظه فلش که به نام حافظه فلش نیز شناخته می شود، نوعی حافظه غیر فرار است که داده ها را در واحدهایی به نام بلوک پاک می کند و داده ها را در سطح بایت بازنویسی می کند. حافظه فلش به طور گسترده ای برای ذخیره سازی و انتقال داده ها در دستگاه های مصرف کننده، سیستم های سازمانی و برنامه های کاربردی صنعتی استفاده می شود. فلش مموری داده ها را برای مدت زمان طولانی حفظ می کند، صرف نظر از اینکه دستگاه مجهز به فلاش روشن یا خاموش باشد.

خرید فلش USB3

حافظه فلش در سرور مرکز داده سازمانی، فناوری ذخیره سازی و شبکه، و همچنین در طیف گسترده ای از دستگاه های مصرف کننده، از جمله درایوهای فلش USB - همچنین به عنوان مموری استیک ها شناخته می شود - کارت های SD، تلفن های همراه، دوربین های دیجیتال، رایانه های لوحی استفاده می شود. و کارت های PC در رایانه های نوت بوک و کنترلرهای تعبیه شده. به عنوان مثال، درایوهای حالت جامد مبتنی بر فلش NAND اغلب برای تسریع عملکرد برنامه های کاربردی I/O استفاده می شوند. فلش مموری NOR اغلب برای نگهداری کدهای کنترلی مانند سیستم ورودی/خروجی اصلی (BIOS) در رایانه شخصی استفاده می شود.خرید عمده انواع فلش 256 گیگ

حافظه فلش همچنین برای محاسبات درون حافظه برای کمک به سرعت بخشیدن به عملکرد و مقیاس پذیری سیستم هایی که مجموعه های بزرگی از داده ها را مدیریت و تجزیه و تحلیل می کنند، استفاده می شود.

خاستگاه فن آوری های ذخیره سازی فلش
دکتر فوجیو ماسوکا به خاطر اختراع حافظه فلش در دهه 1980 برای توشیبا کار می کرد. همکار ماسوکا، شوجی آرییزومی، گفته می شود که اصطلاح فلاش را ابداع کرده است، زیرا فرآیند پاک کردن تمام داده ها از یک تراشه نیمه هادی او را به یاد فلاش یک دوربین می اندازد.https://b2n.ir/p32029
حافظه فلش از حافظه فقط خواندنی قابل برنامه ریزی قابل پاک کردن (EPROM) و حافظه فقط خواندنی قابل برنامه ریزی قابل پاک کردن الکتریکی (EEPROM) تکامل یافته است. فلش از نظر فنی یک گونه از EEPROM است، اما صنعت عبارت EEPROM را برای حافظه پاک شدنی سطح بایت حفظ می کند و اصطلاح حافظه فلش را برای حافظه های پاک شدنی سطح بلوک بزرگ تر به کار می برد.